و مشار اليه [ ذاك ] وطى و نظر و لمس مىباشد . قوله : بالحاقه بها فى بابها : ضمير در [ الحاقه ] به وطى و در [ بها ] و [ بابها ] به مصاهره راجع است . متن : زوجة كل من الأب فصاعدا كالجد و إن علا من الطرفين ، و الابن فنازلا و إن كان للبنت و أطلق عليه الابن مجازا على الآخر و إن لم يدخل بها الزوج ، لعموم " وَ لا تَنْكِحُوا ما نَكَحَ آباؤُكُمْ " و قوله تعالى : " وَ حَلائِلُ أَبْنائِكُمُ " ، و النكاح حقيقة في العقد على الأقوى و الحليلة حقيقة في المعقود عليها للابن قطعا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : زنانى كه بواسطه تحقق مصاهره بر ايشان حرامند عبارت مىباشند از : همسر هريك از پدر پس هرچه بالا رود و فرزند پس هرچه پائين بيايد بر ديگرى . شارح ( ره ) مىفرماين : مقصود از [ فصاعدا ] در جانب پدر مانند همسر جد و لو آنكه جدّ اعلاى از دو طرف باشد يعنى همسر جد پدر و همسر جدّ مادر . و مراد از [ فنازلا ] در جانب فرزند مانند همسر فرزند فرزند اگرچه فرزند دختر باشد و باصطلاح همسر نوه دخترى انسان باشد چه آنكه به نوه دخترى يعنى پسر دختر مجازا ابن اطلاق مىشود . حاصل آنكه همسر پدر بر فرزند و همسر فرزند بر پدر و همسر جدّ بر نوه و همسر نوه بر جدّ حرام است اگرچه دخول و هم‌بستر شدن واقع نشده باشد يعنى پدر با همسرش اگرچه دخول نكرده